Sayfa Menüsü
RssFacebookTwitterTwitter
Kategori Menüsü

Yazıldı May 25, 2015 Anne / Çocuk | Yorum Yok

Problem Çözme

Eskiden okulda yaşadığımız sorunların çoğunu anne ve babamıza iletmeden önce çözmeye çalışırdık. Çünkü bilirdik ki; anne ve babamız, ilettiğimiz her sorunda; bizim de payımız olduğunu bilirdi. Bu nedenle sorun ilettiğimizde önce biz, güzel bir azar işitirdik …

Ya şimdi…

Çocuk anaokulundan eve geldiğinde “Bana meyve suyu vermediler” diye annesine şikayet ediyor.

Anne hemen okulu arayıp (saat önemli değil, konudan haberi olmayan müdüre ya da kahvaltı saatinde sınıfta olmayan öğretmene cep telefonundan ulaşıp) çocuğun yanında “Siz benim çocuğuma nasıl meyve suyu vermezsiniz” diye verip veriştiriyor.

Ertesi gün okul da (vermeyi unutmuş ya ) kendini suçlu hissedip meyve suyu dağıtımına ilk dün unutulan çocuktan başlıyor.

Şimdi gelelim psikolojilere;

Çocuk bakıyor ki; annesine şikayet edince, ilk meyve suyu kendisine geliyor. Kendisini prenses gibi hissediyor ve annesinin gücüne hayran kalıyor. Annem okuldan daha üstün diye düşünüyor. Okul 30 çocuğa dağıtım yaparken unutmuş veya atlamış ama bunu savunamayacağı için, ertesi gün ilk çocuktan başlıyor hatta resimlerini de çekip web sayfalarına koyuyor.

Anne de çocuğun hakkını koruduğu için mutlu…
Ortada sorun yok herkes mutlu….
Öyle mi acaba? Doğru kazanımlar alındı mı bu olaydan?
Bir de olaya şöyle bakalım..

Çocuk okuldan eve geldiğinde annesine “Bana meyve suyu vermediler” dedi. Anne (Benim çocuğuma nasıl meyve suyu vermezler dünya kadar para veriyorum) duygusunu içinden geçirse bile sakin bir şekilde…

– Daha önce hiç vermedikleri oldu mu?
– Hayır
– Bu gün sence neden vermediler? (Bu soruyu çok severim çocuk her zaman eteğindeki taşları döker) Ahmet’e vurdum ondan mı acaba?
– Vurmak güzel bir davranış değil.Ama ondan vermediklerini sanmıyorum. Başka ne olabilir?
– Beni sevmiyorlar.
– Yok bu da olamaz . O zaman diğer günler de vermezlerdi? Peki sen bana meyva suyu gelmedi diye söyledin mi? – Hayır
– O zaman unutmuş olabilirler mi?
– Evet unuttular…(Çocuk arkadaşına vurduğu ve kendisini sevmediklerini düşündüğü için unutmuş olmaları alternatifini sevinçle kabul eder)
– O zaman ben de şimdi unutmadan sana bir meyve suyu vereyim birlikte içelim. Eğer okulda tekrar unuturlarsa SEN DE İSTEMEYİ UNUTMA…Anne ertesi gün okula telefon açıp olayı anlatır, çocuğun kendini toplum içinde rahat ifade edebilmesi için gelecek günler içinde tekrar böyle bir unutma olayı organize etmelerini ister. Kendi sorununu kendi çözecek mi , isteyecek mi beni de bu konuda bilgilendirirseniz sevinirim der.

Okul; anlayışından ve yaklaşımından dolayı anneyi tebrik eder. Arada böyle ufak tefek yanlışlar yapıldığında velilerin “Size dünya kadar para veriyorum, siz çocuğumdan bir meyve suyunu esirgiyorsunuz. Ağlaya ağlaya geldi psikolojisi bozuldu” diye tavır koyduklarını anlatır.

Meyve suyu bir simgedir aslında. Okuldaki sorunları çocukları için çözen anne babalar unutmasınlar: Onlara iyilik yapmıyorsunuz, sadece sorunları öteliyorsunuz .
Çocuğun sorununu çözmek yerine; çocuğa sorun çözmesini öğretmeliyiz…

Pedagog Ayşen Özenç

Paylaşmak Güzeldir ; Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Email this to someone

Bir Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Bu Site Blogger Tasarım Tarafından Hazırlanmıştır.