Sayfa Menüsü
RssFacebookTwitterTwitter
Kategori Menüsü

Yazıldı May 26, 2015 Anne / Çocuk | 4 Yorumlar

Bir “Tuvalet” Hikayesi

 

 

image

 

 

Gerek anneliği hissetmeye başladığım gebelik günlerimde,gerekse anneliği yaşamaya başladığım ilk günlerden itibaren her konuda, hep güvenerek uyguladığım bir yöntem var ki o da iç güdülerim! Öyle çok fazla çocuk gelişimi kitapları okuyan,bu ay zart demesi lazım,bu ay ağzıyla kuş tutması lazım falan diye takip eden biri olmadım.Hoş gerek de kalmadı çünkü Çınar doğumuyla başlayan “erken”lik silsilesini her konuda göstermeye de vam ediyor.bu süreçlerde çocuk gelişimi konusunda yardım aldığım çok önemli iki uzman vardı ki o da annelerim :) Hem her şeyi fazlasıyla biliyorlar hem de bedava! Ben öyle “oiyh onlar eskide kaldııııı” diyenlerden değilim,aksine o eskide kalan yöntemlerin çok daha iyi olduğunu düşünenlerdenim.Hele ki bir öğretmen olarak güya “çok bilinçli” ailelerin “uzman destekli” yetiştirdikleri çocuklardan oluşmaya devam eden yeni nesili gördükçe eski yöntemlere daha bi sıkı sıkıya bağlandım diyebilirim. Hiç de yanıldıkları olmadı.
Gelelim tuvalet eğitimi hikayemize. Çınar tam 28 aylıkken bu işe baş koydum ben.Bu konuda kitap falan okumadım. Yaptığım tek ve en doğru şey Aylin Anne’nin Tuvalet Eğitimi semineri oldu.Onun anlattığı şeylerle annemlerin tecrübelerini harman edip attık bezi,giydik külotları.
Bir çocuk fizyolojik olaral 18 aydan itibaren tuvaletini tutabilir duruma gelir yani fiziksel olarak hazırdır önemli olan psikolojik olarak hazır olup olmaması.Burada annenin gözlemleri devreye giriyor. Bezi çıkarmadan önce 1 hafta gözlem yaptım,saat kaçta kaka yapıyor diye. Bildiğin düzenli bir kaka olayı olduğunu fark ettim,yani 3 gün akşam aynı saatlerde,ertesi 4 gün akşam üzeri ve hep yemekten sonra. O vakitleri kollamak önemli ;) Sonraki hafta gittik bi lazımlık aldık . Kendisi seçti,öyle ki gidip en çirkin rengi aldı yeşille mavi arası arafta kalmış çirkin bir şey ve 8 tl ödeyip eve geldik.İki gün lazımlık ortalarda ama bezle devam ettik.Bu arada hep konuştum,anlattım,yani beraber konuştuk,o da “tamam bu benim lazımlığım,çişimi buraya yapacağım,beze bebekler yapar,ben büyüdüm” falan diye sık sık tekrar etti.Derken çarşamba sabahı bezi çıkardım ve takmadım! Bu konuda bir çok şey söyleniyor,yok önce gündüz öğret sonra gece yok önce gece sonra gündüz vs…Bu işin gecesi gündüzü olmaz.Bir kez çıkardım ve bitti. O gün gün boyu altına yaptı,her seferinde tüm kıyafetinin değiştiğini büyük bir sinir ve huzursuzlukla izledi. Ben öyle “çiş var mı?” diye sormadım.Alışana kadar toplasan 3 kez sormamışımdır. Çına rilk gün 7 kez altını ıslattıktan sonra geceyi kupkuru geçirdi.Ertesi gün yine sabah altına yaptı çişini ve daha sonra öğleden itibaren söylemeye başladı. “Anne ben ciş yapcam” tuttuğum gibi lazımlığa! Öyle alkış kıyamet olmadık “aferin annecim bak kıyafetin ıslanmadı tertemiz kaldın” deyip geçiştirdim.Ama lazımlığı kendisi dökmek istedi ki bu yaklaşık 1 hafta sürdü,her seferinde o döktü,1 haftanın sonunda “anne sen döt ben dötmek istemiyom” dedi :) Sonra da her seferinde söyledi çişini. Dışarıda varsa eğer tuvalet,yoksa kenar köşe kuytu bir yer ya da ikna olursa pet şişe kullanıyoruz.Erkek çocuk olması tuvalet eğitiminde artı avantaj tabi..

image

Gelelim kakaya. Bol meyve yedirmemize rağmen başına ne geleceğini kestiremediği için 2 gün tuttu kakasını.Bu beklediğim bir şeydi.Üçüncü günün gecesi de uykudan uyandı 12 gibi ağlayarak.Belliki karnı ağrıyor,uyuyamıyor.Anladım,uyku sersemi hemen oturttum lazımlığa,o halini hiç unutmam.İki elini birden tutuyorum, “başarabilirsin annecim!” diye bağırıyorum,Çınar da hem ıkınıyor hem ağlıyor. 5 dakika kadar böyle geçti ve sonunda yaptı. Bi anda ağlamayı kesip “anne yapdım” dedi , Kalktı hemen baktı, ben olası bi korkuya mahal vermemek için hemen “aaaaa ördeğe benzemiş,harikasın!Tıpkı bir ördek!” diye başladım uydurmaya ki bu arada burnumuzun direği kopacak ;) Çocuğun kakasıyla ilk karşılaştığı an önemli,korkup sürekli kakasını tutmayı alışkanlık haline getiren çocuklar var.Bildiğim için hemen o bir anlık sessizliğe müdahale ettim.Ve Çınar bu ördeğe benzeme olayına bayıldı.herkese anlatıyor tabi,telefonda halaya,dayıya,dedelere,evde bize… Sonraları tutma gibi bir sıkıntı yaşamadık.Hep kakasını da söyledi ve hala neye benziyor oturup bakıyoruz.
Geceler kupkuru devam etse de (maşallah deyin yapmaya başlarsa sizin evinize yollarım geceleri) gündüzleri iki kez büyük tuvalet konusunda sorun yaşadık.Ama çocuk haklıydı :) Şöyle ki Denizli’ye gittiğimiz haftasonu dönüş yolunda bir benzinlikte durduk.Nasıl olsa gelirse söyler rahatlığıyla sormadım. Tabi üç gün içinde elli kez ortamı değişen Çınar kakasını oracıkta altına yaptı.Neyseki hala benzinlikteydikJ Bir keresinde de piknikte yaşıt arkadaşları da var yanında, parkta kumun pisliğin dibine vuruyorlar,hiç söyler mi! Muhtemelen babası fark etmese kendisi bile farkında değil :) Arada böyle kazalar elbette olacak ama bunun dışında sorunsuz bir tuvalet eğitimi oldu bizi için.
Çocukların gerek uyku eğitimi,gerek anne sütünden kesme,gerek emzik bırakma,gerek ek gıda,gerek tuvalet eğitimi… Çocuktan önce anne hazırlamalı kendini,olası her şeye odaklanıp rahat olmalı. Çocuklar annenin ruh halini öyle iyi analiz edebilir ki değme psikologlara taş çıkarırlar.Belki de benim rahat bir anne oluşumdan kaynaklanan bir şey ki her süreci kolayca atlattık. Ama itiraf etmeliyim ki en korktuğum tuvalet eğitimiydi…Şükür ki bitti,doğumgünü yaza denk gelmiş olsaydı iki yaşını bitirir bitirmez atardım bezi,çünkü hazırdı,hissediyordum.Ama ocak başı doğan çocuğumu çetin geçen kış günlerinde lazımlıkta dakikalarca oturmasına izin veremezdim. (çınar çok seviyor lazımlıkta oturmayı )
Anneler,eğer zamanı geldiyse kem küm etmeyin.Mis gibi yaz,atın bezleri,efil efil dolaşsın popişler rahat rahat. Bir de bezi çıkarınca öyle hoşuna gitti ki Çınar’ın daha bir kez bile bez lafı etmedi ki biz acaba bezleri kaldırsak mı,ortada mı kalsa falan diye tartışıyorduk evde,ya tutturursa diye. Çocuklar da kendi rahatından yana,merak etmeyin ;)
Darısı bütün bezli çocuklara!
Kupkuru günler!
SÜMEYRA SARI

 

 

 

 

 

 

Paylaşmak Güzeldir ; Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Email this to someone

4 Yorumlar

  1. süper gerçekten bende bu yaz bu işi halletmek istiyorum ama gözümde dağ gibi büyüyor

    • Bence bu işin mevsimi yaz

  2. Bizde uc hafta oldu baslayali ciste sorun yok ama kaka tutuyoruz yapmio inatla iki kere gordu ysptiktan sinra daha da yapmio ven baktirmamsya calistikca merakli bir sekilde bakio ve tutmaya basladi ne yaptiysam yok yapmio

    • Yazıda da anlattığım yöntemi deneseniz örneğin en sevdiği hayvan kediyse aaaa tıpkı bir kediiiii çok tatlı falan diye o birkaç saniyelik boşluğu doldursanız daha kolay olabilir diye düşünüyorum korkmaları çok normal bir de kayısı hoşafı yapın az şekerli o da kakasinin yumuşak olmasını sağlar ve kolayca yapar yaptıkça da korkmaması gerektiğini farkeder…
      Kolay gelsin!

Bir Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Bu Site Blogger Tasarım Tarafından Hazırlanmıştır.